8-«Το Κόκκινο Κασκόλ» Γ.Δουατζή Πιάνο: Φ.Τσακνάκη Τραγούδι: Ι.Παπακωνσταντίνου «Λευκό μου γιασεμί»

«Το Κόκκινο Κασκόλ» του Γιώργου Δουατζή

Πιάνο:
Φωτεινή Τσακνάκη Τραγούδι: Ιωάννα Παπακωνσταντίνου «Λευκό μου γιασεμί» Στίχοι:
Μιχάλης Γκανάς Μουσική: Παναγιώτης Καλαντζόπουλος

Οι εκδόσεις Μανδραγόρας μας προσκάλεσαν στο Polis Art Cafe, στις 20 Απριλίου 2016 και γιορτάσαμε τα 40 χρόνια της λογοτεχνικής παρουσίας
του Γιώργου Δουατζή με την
παρουσίαση της νέας του ποιητικής συλλογής Το Κόκκινο Κασκόλ  

Για τον ποιητή και το έργο του μίλησαν οι:

Κώστας Γεωργουσόπουλος, λογοτέχνης, μεταφραστής, κριτικός

Κατερίνα Δασκαλάκη, συγγραφέας, μεταφράστρια

Απόστολος Μπενάτσης, καθηγητής Πανεπιστημίου

Εσμεράλδα Γκέκα, ποιήτρια

Απαγγελία: Νίκος Γκεσούλης, ηθοποιός,
σκηνοθέτης

Πιάνο: Φωτεινή Τσακνάκη

Τραγούδι: Ιωάννα Παπακωνσταντίνου

Βιντεοσκόπηση – διαδίκτυο Ναπολέων
Ροντογιάννης http://giannena-e.gr   

40 χρόνια πριν. Ο Τάσος Λειβαδίτης για τον Γ. Δουατζή εφ. ΑΥΓΗ, 9. 7.
1976: Ο Γιώργος Δουατζής είναι ποιητής της “τελευταίας ώρας” όπως θάγραφαν οι
εφημερίδες, “επί του πιεστηρίου”, αφού παρουσιάζει το πρώτο του βιβλίο. Αλλά η
είδηση είναι πολύ ενδιαφέρουσα: Τα “γραφτά”.

Πρόκειται για ένα βιβλίο που το διατρέχει ο πιο αγνός, νεανικός παλμός.
Ο Δουατζής πορεύεται με τους συνανθρώπους του στην τρομερή λεωφόρο της εποχής
μας και το τραγούδι του, στις μικρές στάσεις αυτής της απεγνωσμένης διαδρομής,
ξεκουράζει και δυναμώνει τους συνοδοιπόρους του.

Ποίηση ακμαία, ηχηρή, καταιγιστική. Που τη σηκώνει στα χέρια του πότε
σαν σημαία και πότε σαν όπλο – και πάντα σαν ανθρώπινη προσφορά. Και συχνά σα
νυστέρι για ν' ανοίξει παλιές πληγές και να βρει μέσα τους την ανθρώπινη
κακοδαιμονία:

“Ο σκοτωμένος είχε τολμήσει μια λέξη”.

“...τα παιδιά ζητούν αίμα

 οι έφηβοι οξυγόνο

 κι οι άντρες δικαιολογίες”.